Pierwszy certyfikowany miód z Manuka na rynku w następstwie naukowego odkrycia składnika antybakteryjnego.

Firma Manuka Health New Zealand Ltd ogłosiła dzisiaj wprowadzenie na rynek pierwszych certyfikowanych produktów zawierających różne stężenia składnika antybakteryjnego. Przedsięwzięcie to jest następstwem publikacji pracy naukowców uniwersyteckich z Niemiec. W swojej pracy opisał on po raz pierwszy zasługi naturalnego związku (methylglyoxalu) jako odpowiedzialnego za unikatowe właściwości lecznicze obecne w miodzie z Manuka.

Dyrektor generalny Manuka Health - Kerry Paul oświadczył, że odkrycie dokonane przez naukowców z Politechniki w Dreźnie było przełomowe dla przemysłu miodowego jak i dla konsumentów. “Teraz wiemy, że naturalny związek methylglyoxalu jest tym tajemniczym czymś, co czyni miód z Manuka wyjątkowym. W rezultacie firma Manuka Health ma zaszczyt być pierwszym producentem miodu z Manuka z określonym poziomem zawartości methylglyoxalu. Paul przewiduje, że skala MGO™ Manuka Honey stanie się kartą przetargową w określaniu standardu miodów produkowanych w przyszłości.

MGO™ Manuka Honey będzie dostępny w sklepach od tego tygodnia z poziomami methylglyoxalu wahającymi się od 100 do 700 mg/kg zgodnie z informacją podaną na etykiecie. I tak na przykład, miód oznaczony MGO™ 400 zawierać będzie przynajmniej 400 mg/kg methylglyoxalu.

Manuka Health New Zealand Ltd jest firmą naukową zajmującą się wykorzystaniem miodu w celach leczniczych. Firma produkuje i eksportuje produkty pszczele takie jak miód z Manuka, ekstrakty z kitu pszczelego, pyłek pszczeli, jad pszczeli i pszczele mleczko (http://www.manukahealth.co.nz).

MGO™ Manuka Honey jest znakiem firmowym Manuka Health New Zealand Ltd. Politechnika w Dreźnie jest partnerem współpracującym w badaniach z firmą Manuka Health New Zealand Ltd.

Wypuszczeniu na rynek produktów MGO™ Manuka Honey towarzyszą publikacje w pismach naukowych, identyfikujące methylglyoxal jako główny składnik antybakteryjny w miodzie z Manuka.

Profesor Thomas Henle, kierownik Instytutu Chemii Żywności przy Politechnice Drezdeńskiej, pisząc w swojej pracy Odżywianie Molekularne i Badania Żywności, odwołuje się do wyników badań naukowych przeprowadzonych w Dreźnie: “[...]jednoznacznie demonstrują po raz pierwszy, iż methylglyoxal jest bezpośrednio odpowiedzialny za działanie antybakteryjne miodu z Manuka.” Profesor Henle zaznacza, że duże ilości methylglyoxalu znajdowane w miodzie z Manuka nie były nigdy odkryte w żadnym innym produkcie żywnościowym.

Badacze poddali analizie 40 próbek miodów z całego świata różnego pochodzenia, włącznie z sześcioma rodzajami miodu z Manuka z Nowej Zelandii. Poziomy zawartości methylglyoxalu w miodach z Manuka — również w produktach Manuka Health New Zealand Ltd — były tysiąckrotnie wyższe niż w innych produktach.

Testy wykazały, że średni poziom methylglyoxalu w miodach innych niż z Manuka osiągał wartość 3.1 mg/kg. Zagęszczenie tego składnika wykryte w miodach z Manuka wahało się pomiędzy 38 a 761 mg/kg. Minimum niezbędne do efektywnego działania antybakteryjnego wynosi 100mg/kg.

Politechnika Drezdeńska jest jedną z najstarszych i najbardziej prestiżowych niemieckich uczelni położonych w Saksonii (http://tu-dresden.de). Instytut Chemii Żywności przy Politechnice Drezdeńskiej to światowy lider w badaniu żywności a w szczególności w badaniu związków, powstających w wyniku reakcji rozkładu węglowodanów (procesu, któremu ulegają białka i węglowodany podczas produkcji żywności jak i jej przechowywaniu).

Baza możliwości uniwersytetu przyciąga do współpracy badawczej wielu znaczących międzynarodowych partnerów. Nowozelandzki gigant nabiałowy Fonterra prowadzi stałe wymiany personelu i studentów z uniwersytetem.

Profesor Henle zaliczany jest do światowej czołówki chemików badających węglowodany zawarte w żywności. Od 1991 roku opublikował on ponad 80 prac naukowych. Profesor Henle jest współwydawcą pisma “European Food Research and Technology” (“Europejska Żywność i Technologia Żywności”), przewodniczącym Niemieckiego Stowarzyszenia Chemii Żywności, członkiem Naukowego Panelu Doradczego Instytutu Federalnego Oceniania Ryzyka oraz sędzią Niemieckiego Stowarzyszenia Badawczego.

(Artykuł prof. Thomasa Henle jest dostępny na stronie Odżywiania Molekularnego i Badania Żywności – http://www3.interscience.wiley.com/journal/109582334/issue)