Przełom w dziedzinie pszczelarstwa może doprowadzić do powstania ‘zaprojektowanego buszu’ 16 kwietnia 2009.
Mało żyzne pola Nowej Zelandii mogłyby być masowo obsadzone „aktywnymi” drzewami Manuka, w związku z przełomowymi informacjami na temat pochodzenia antybakteryjnych właściwości miodów Manuka.
Naukowcy z Wydziału Chemii Uniwersytetu Waikato odkryli substancję w nektarze z drzew Manuka, która zamienia się w antybakteryjny składnik, z którego znany jest aktywny miód Manuka. Istnieje więc potencjał, aby drzewa Manuka były sadzone masowo, a później zbierano z nich miód.
"Wiedzieliśmy już od pewnego czasu, że unikalne antybakteryjne właściwości miodu Manuka są powiązane z występowaniem w nim metyloglioksalu, lub MGO”, powiedział dr hab. z Uniwersytetu Waikato, Merilyn Manley-Harris. "Ale aż do dziś pochodzenie metyloglioksalu nie było znane. Pszczelarze wiedzą, że poziom MGO zwiększa się wraz z długością leżakowani miodu, ale nie było żadnych badań, które mogłyby poprzeć to przeświadczenie.”
Naukowcy z Wydziału Chemii Uniwersytetu Waikato odkryli dihydroksyaceton (DHA), substancję obecną w młodym miodzie Manuka na krótko po tym jak pszczoły umieszczą miód w plastrze. Gdy miód dojrzewa, DHA zamienia się w metyloglioksal, składnik odpowiedzialny za antybakteryjne właściwości miodu.
Podczas badania, próbki młodego miodu Manuka składowane były przez 120 dni. W tym czasie zaobserwowano silny związek pomiędzy spadkiem poziomu DHA a wzrostem poziomu metyloglioksalu. Ponieważ DHA nie jest substancją antybakteryjną, w przeciwieństwie do metyloglioksalu, właściwości antybakteryjne pojawiają się, gdy miód dojrzewa.
Miód przechowywano w temperaturze 37 stopni Celsjusza, ale przechowywanie w wyższej temperaturze wcale nie jest lepsze, jak mówi Dr Manley-Harris. Naukowcy próbowali przyspieszyć zamianę DHA na MGO podgrzewając miód Manuka. Przy wyższej temperaturze nie tylko zanikły obydwa składniki - DHA i MGO, ale także zwiększył się poziom niepożądanego hydroksymetylofurfuralu. Hydroksymetylofurfural powstaje przy rozpadzie cukrów i wiele krajów zmniejsza dopuszczalne normy tego składnika w produktach spożywczych.
Dr Manley-Harris powiedział, że gdy tylko zorientowali się, że DHA jest związkiem poprzedzającym metyloglioksal, postanowili dowiedzieć się, skąd w ogóle bierze się DHA. Dowiedzieli się tego, gdy testowali nektar z kwiatów Manuka z różnych drzew z obrębu Hamilton i Waikato
Badania chemiczne zostały niedawno opublikowane w czasopiśmie Carbohydrate Research. Wydział Chemii Uniwersytetu Waikato został uznany za najlepszy w badaniu jakościowym przeprowadzonym przez rząd NZ. Na tym Uniwersytecie mieści się także Instytut Badania Miodu , który bada miód pod kątem jego zastosowania w medycynie.
Test pozwalający przewidzieć jakie właściwości antybakteryjne będzie posiadać miód po okresie przechowywania został właśnie opatentowany przez popularyzatorską gałąź uniwersytetu – WaikatoLink - i pojawi się na rynku w przeciągu nadchodzących tygodni. „Przechowywanie oznacza pieniądze dla producentów,” mówi Dr Manley-Harris. „Dzięki temu testowi mogą oni od razu określić, czy dana partia miodu rozwinie z czasem właściwości antybakteryjne i zamieni się w Aktywny Miód Manuka. Jeżeli tak się nie stanie, mogą go sprzedać jako zwykły miód smakowy.”
Dzięki testowaniu nektaru kwiatów Manuka można określić, z których drzew będzie można otrzymać wysoko aktywny miód Manuka po zebraniu nektaru przez pszczoły. Te drzewa będą mogły być hodowane i sadzone jako cenne drzewostany, tworząc coś na kształt „zaprojektowanego buszu” na mało żyznych terenach, gdzie pszczoły mogłyby zbierać nektar kwiatów.
Manuka (Leptospermum scoparium) jest szybko rosnącym drzewem, tolerującym różne środowiska, takie jak mało żyzne gleby, tereny mocno nasłonecznione i podtopione, dlatego łatwo byłoby uprawiać je na mało urodzajnych terenach. W Nowej Zelandii rosną trzy gatunki Manuki i wiele kultywarów, które można odnaleźć w ogrodach. Powszechnie nazywa się je Drzewem Herbacianym, ponieważ pierwsi osadnicy używali do parzenia liści Manuki zamiast liści herbacianych z Chin. |
