Olejek Manuka Barrier Gold 10ml

Charakterystyka olejku manuka

Czysty olejek z drzewa Manuka jest ceniony za silne właściwości antyseptyczne (przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne) oraz  przeciwzapalne. Wykorzystywany jako główny składnik w produkcji niektórych kosmetyków do pielęgnacji skóry problematycznej, w czystej postaci używany jest przez klientów między innymi przy grzybicy skóry i paznokci, odleżynach, opryszczce, stanach zapalnych skóry, trudno gojących się ranach.

Ekologiczne pozyskiwanie olejku

Olejek eteryczny ukryty w tej buteleczce jest w 100% czysty i naturalny. Zbierany i tłoczony na oddalonym wybrzeżu półwyspu, olejek Manuka jest pełen dobra płynącego z naturalnego środowiska. Jest najwyższej jakości i jest idealny do aromaterapii i wykorzystania terapeutycznego.

Zbieranie liści i pozyskiwanie z nich olejku jest wykonywane ręcznie z dziko posianych roślin, aby uzyskać jak najlepszej jakości, niepowtarzalny produkt z naturalnego środowiska.

Każda roślina jest indywidualnie, ręcznie przycinana i kształtowana.

Olejek jest pozyskiwany przy pomocy wykorzystania destylacji wodnej i parowej, co jest znacznie łagodniejszym sposobem niż bezpośrednia destylacja parowa.

Metody aplikacji

Kąpiel, masaż, inhalacja, sauna, nadawanie zapachu pomieszczeniom, perfumowanie

Jak stosować olejek Manuka

Kąpiel

Kilka kropel wlać do wanny dla relaksu.

Masaż

Zmieszać kilka kropel z oliwą z oliwek lub innymi olejkami eterycznymi wedle uznania.

Inhalacja na grypę, przeziębienie, na problemy z zatokami

Pięć lub sześć kropel olejku wlać do gorącej, gotującej się wody. Inhalować się oparami.

Owrzodzenia jamy ustnej, bóle dziąseł, brzydki oddech, ranki

Aplikuj olejek na obszar miejscowo zmieniony lub dodaj trzy lub cztery krople do wody i używaj jak płukanki do ust lub nalej kilka kropli na pastę do zębów i szczotkuj je.

Użądlenia pszczoły

Aplikuj czysty olejek na użądlenie, uśmierzy to ból.

Uwaga!!!

Unikaj kontaktu z oczami, jeśli do niego dojdzie przepłucz je czystą, ciepłą wodą.

Przechowywać z dala od dzieci, nie przechowywać w plastikowym opakowaniu.

Tylko do użytku zewnętrznego.

Wygląd produktu może różnić się od wyglądu na zdjęciu.

Działanie olejków eterycznych na organizm człowieka ma charakter indywidualny.  Firma nie ponosi odpowiedzialności za niewłaściwe użycie produktów.


Informacje przedstawione o produktach nie zastępują porad lekarskich, olejki eteryczne nie są lekiem ani substytutem leków. Nie stosować w okresie ciąży.

Historia Manuki

Rdzenni Maorysi używali każdej części rośliny. Drzewo było wykorzystywane do wyrobu wioseł, dzid, narzędzi do kopania, rożnego rodzaju budowli i fortyfikacji i wielu innych zastosowań.

Lekarstwa były przygotowywane z liści, kory, nasion i były wykorzystywane do leczenia wielu problemów zdrowotnych i chorób.

Liście były gotowane z wodą, a opary były świetną inhalacją podczas przeziębienia, młode pędy były żute i połykane jako lekarstwo na dyzenterię.

Nazwa Drzewo Herbaciane była nadana tej roślinie przez wczesnych osadników, którzy robili z niej herbatę. Roślina była także wykorzystywana przez nich do celów medycznych, jednak nie tak intensywnie jak przez rdzennych Maorysów.

Europejscy osadnicy używali drewna w codziennym życiu do wielu celów, ale głównie jako opału. Drzewo herbaciane jest jednym z najlepiej palących się i dających najwięcej ciepła, lokalnych drzew.

Great Barrier Island (Aotea)

Great Barrier Island jest usytuowana około 88 km na północny-wschód od Auckland i jest największą wyspą wybrzeża North Island w Nowej Zelandii. Kapitan Cook nazwał tą wyspę „Big Barrier”. Aotea - „Biała Chmura” jest nazwą maoryską. Wyspa chroni wewnętrzną Hauraki Gulf (Zatokę Hauraki) i mniejsze wyspy wewnątrz zatoki. Dostęp tam jest możliwy poprzez morze i powietrze. Wyspa ma delikatny klimat, lato jest suche i gorące, a zima mokra.

Wyspa jest górzysta i bardzo nierówna, 80% wyspy jest pokryte buszem.

Góra Hobson jest najwyższym punktem na wysokości 621 metrów.

Wschodnia część wyspy ma dużą powierzchnię urodzajnej, płaskiej ziemi, prowadzącej do pięknych plaż o białym piasku, idealnych dla miłośników surfingu. Zachodnia część jest bardzo nierówna z wieloma zatokami i wpustami penetrującymi linię brzegową.

Duża liczba małych wysepek otacza północno-zachodnie wybrzeże.

Zatoka Port Fitzroy usytuowana w północnej części wyspy, jest największą i najlepiej chronioną ze wszystkich czterech zatok. Wyspa ma różnorodną i kolorową historię. Przedsiębiorstwa i firmy, które powstawały to kopalnie i górnictwo, połów wielorybów, młyny i eksport drzewa kauri, eksport Manuki i Kanuki do ogrzewania i budowy statków. Rybołówstwo i uprawa roli są w dalszym ciągu aktywne ale na mniejszą skalę.

Wyspa ma kwitnący przemysł turystyczny, budowany na bazie jej naturalnego środowiska.

Roślina Manuka (Drzewo Herbaciane)

Nazwa botaniczna: Leptospermum Scoparium

Nazwa maoryska: Manuka

Nazwa zwyczajowa: Czerwone Drzewo Herbaciane

Manuka należy do rodziny Myrtaceae, do rodzaju Leptospermum. Rodzina bogata w olejki, których jest znanych około 30 gatunków, 20 w Australii, 3 w Nowej Zelandii, inne są głównie ograniczone do Malay i Nowej Kaledonii.

Charakterystyka

Liście mają długość około 12 milimetrów, szerokość około 2 mm w przybliżeniu, z olejnymi gruczołami usytuowanymi pod spodem. Kwiaty są okrągłe i białe, bywają też różowe.

Główne kwitnienie przypada na okres od września do lutego, ale niektóre rośliny kwitną nawet przez cały rok.

Owoc jest zdrewniały o kształcie kapsułki, zawiera bardzo drobne nasionka.

Drzewo jest zwarte, słoje ułożone są poprzecznie, jest elastyczne i ma głęboko czerwony kolor.

W dobrych warunkach klimatycznych jest to roślina szybko rosnąca, krzew o kształcie stożka, ale lokalne odmiany różnią się kształtem liści, wielkością kwiatów i mogą być pnącą się gęstą rośliną lub małym drzewem o wysokości 8 metrów.

Rozmieszczenie

Manuka nie jest powszechna tylko dla Nowej Zelandii, można ją również znaleźć w Australii.

Jednak najbardziej obfite drzewa i krzewy występują właśnie tam.

W Nowej Zelandii zakres jej występowania obejmuje obszar od Wyspy Trzech Króli do Wyspy Stewarta, oraz od obszaru poziomu morza aż po wzniesienia.

Zarówno Manuka jak i Kanuka mają niezwykły zakres występowania i rosną równie dobrze na rożnego rodzaju glebach.

Chociaż Manuka ma szerszy zakres i jest wytrzymalsze, to oba gatunki można spotkać rosnące w bardzo urozmaiconym ekosystemie takim jak obszary silnie narażone na ostry, morski wiatr, w pobliżu gorących źródeł, na bagnach, w korytach rzek, w lesie, na zimnych sub-alpejskich wrzosowiskach i w dalszym ciągu pozostają w dobrym stanie, pomimo trudnych i różnorodnych warunków.

Roślina jest zazwyczaj określana jako kserofit (roślina sucholubna) głównie z powodu swojej zdolności do rośnięcia również w bardzo suchych terenach i fizjologicznych warunkach suszy.